Zo nu en dan een stevige regenbui, maar dat weerhield zestien Surhuizumers er niet van om zondag 8 juni aan de start te verschijnen van de 26e editie van de Feanster40. Een aardige opkomst vanuit Surhuizum, van jong tot oud. Tijdens de triatlon werden de volgende afstanden afgelegd: te beginnen met 1 kilometer zwemmen, gevolgd door 30 kilometer fietsen en tot slot 9 kilometer hardlopen. Dat waren dit keer niet de enige obstakels; er moest ook nog gestreden worden tegen regenbuien, tegenwind en… elkaar.

Did Not Start

De deelnemerslijst had eigenlijk zeventien Surhuizumers moeten tellen. Maar mede door de seizoensafsluitende barbecue van korfbalvereniging DTS - mooi een dag voor de triatlon gepland - ging het voor één iemand toch mis. Jakob de Haan, voormalig Surhuizumer, zag het op de dag zelf niet meer zitten: “Fielde my fannacht krekt in switbeer”, conclusie: DNS.

Publiek!

Dit jaar deden er 332 deelnemers mee, maar de topprestaties werden niet alleen op het parcours geleverd. Ook langs de kant was discipline en uithou-dingsvermogen van belang. Zo deed het publiek dit jaar niet onder voor de atleten. Sommige supporters hadden last van hun pols van het langdurig omhoog houden van de paraplu. Daarnaast werd er fanatiek aangemoedigd, gejoeld en ge-WHOOOOOOO’d! Zo hard zelfs, dat er een paar stembanden sneuvelden.

Strijd tegen De Boer

Zelf stond ik ook aan de start, voor mijn zesde deelname. Elk jaar toch weer spannend, vooral als je van tevoren een weddenschapje afsluit. Wie komt als eerste over de finish: korfbalvakgenoot René de Boer of ikzelf? We startten tegelijk en hielden elkaar scherp in het vizier.

Zwemmen? Zo’n beetje gelijk op. René iets sneller, met een minuutje voorsprong. Bij de eerste wissel konden we elkaar dan ook recht in de ogen aankijken. Fietsen? René perste meer power uit z’n kuiten en sloeg een gat van drie minuten. Daardoor was ik hem tijdens de tweede wissel uit het oog verloren.

Tijdens het hardlopen werd het spannend. Dankzij luidruchtige Surhuizumer support kreeg ik updates: “Noch mar 200 meter!” “Komst tichterby!”

Op een van de laatste rondjes bij de Kolk - hét stukje waar je bewust of onbewust ineens een tandje bijzet - zag ik hem eindelijk. Oogcontact. Ik kwam steeds dichterbij, maar René voerde het tempo flink op. We draaiden allebei de gaskraan open en liepen op een gegeven moment gezamenlijk een tempo van 4:00 per kilometer. Toen de Kolk uit het zicht verdween, bleek dat we ons allebei hadden overschat. We begonnen te wankelen en moesten zelfs even stilstaan vanwege de enorme kramp. Maar we motiveerden elkaar en begonnen samen aan de laatste 100 meters.

Bij de Kolk werd nog een sprintje ingezet, wat zorgde voor een grappige fotofinish: 2:04:10.

Model Marc

De dagen erna stal Marc Geertsma nog de show. Hij verscheen op meerdere voorpagina’s in zijn triatlonpakje, gefotografeerd tijdens een stevige regenbui bij het hardlopen. Een waar sportmodel. (Foto: Jildou van der Weg.)

Nog speciale dank aan de supporters. Graach oant folgend jier!