Bovenstaande foto komt u wellicht bekend voor. Hij werd donderdag 11 september massaal gedeeld in ons dorp Surhuizum. Op de foto staan de honderd uitverkoren bewoners, uitgenodigd door de Postcode Loterij om mee te doen aan de Miljoenenjacht. Benieuwd hoe de gouden dag verliep? En of er al een Surhuizumer met miljoenen in de achterzak verhuisd is? Lees dan gauw verder.

Een uitnodiging om mee te doen aan de Miljoenenjacht: het tv-programma vol sensatie, gouden koffertjes, lachende en klappende mensen, Linda de Mol en bergen prijzengeld. Honderd Surhuizumers stapten in auto’s of busjes richting Amsterdam.

De dag begint in een doodnormale parkeergarage. De autodeur klikt open; meteen lijkt er een geur van rijkdom te hangen. Een grote menigte arriveert: mensen uit Purmerend, Didam, Maastricht, Vleuten, Etten-Leur (...) en het kleine dorpje Surhuizum! In kleine groepjes lopen ze zij aan zij naar de ingang van het gebouw waar het allemaal gaat gebeuren.

Voor de ingang klikken camera’s onafgebroken. Poseren met de gouden koffer, bijna zo groot als een auto, is een must. Op de koffer prijkt een groot blauw vraagteken: waar dat vraagteken precies voor staat, blijft nog even een raadsel.

Eenmaal binnen aangekomen komt een golf van geluiden en geuren je tegemoet: geroezemoes van honderden stemmen, muziek, de geur van belegde broodjes, fruit en koffie. Gezichten glanzen van verwachting, maar er hangt ook spanning in de lucht. Vlaggetjes van de Postcode Loterij wapperen overal. Buren, overburen, achterburen, vrienden en bekenden zoeken elkaar op: “Och, do hjir ek? Hoe giet it? Sukses aanst hè!" De een na de andere omhelzing volgt. Sommigen lachen de spanning weg, anderen staren stil voor zich uit. De vraag hangt onuitgesproken boven alles: “Wat as ik aanst in miljoen win?” Die vraag houdt velen bezig. Voor een deelneemster uit het hoge Noorden is het antwoord op Linda’s beroemde vraag al duidelijk: “Wat zou jij doen met een miljoen?” Ze lacht: Ik diel it út ûnder de earms. De iene helte ûnder de linkerearm en de oare ûnder de rjochterearm.”

Iedereen geplast? De opnames beginnen!

De zaal is hoog en ruim, vol camera’s in alle hoeken. Begeleiders in strakke pakken leiden de deelnemers naar hun vakken: duizend mensen onderverdeeld in tien postcodes, ieder op zoek naar geluk. De Friezen belanden in vak nummer tien, en al snel blijkt dat dit het ‘gesellichste fak’ is. De sfeer is feestelijk, bijna Spul-wike-achtig. Ons vak, linksachterin in een hoekje verstopt, klapt en zingt het hardst. De publieksopwarmer roept vak tien zelfs uit tot hèt gezelligste vak! (Hier win je niets mee...). Linda zocht, tijdens een opnamepauze, even contact op met de Friezen. Ze fluisterde: “Dus, jullie komen uit Fr!eSLant??”

Langzaam verandert de stemming. Linda deelt de prijzen uit: een vakantie naar de zon voor iemand uit vak acht, een glimmende BMW voor de gelukshebber uit vak twee, vak vijf waar iedereen met duizend euro naar huis gaat. De winnaars stralen. Maar waar blijft de prijzen voor een van ons? Gaat Surhuizum naar hûs met NIETS??

Dan begint het echte werk. Donald uit Didam mag het spel met de koffertjes spelen. Dappere Donald uit Didam wordt hij genoemd. Hij liet een dikke BMW schieten voor een plek in de finale. De zaal houdt de adem in terwijl de ene na de andere koffer opengaat. Het zit hem niet mee: hoge bedragen verdwijnen snel, lage blijven over. Er klinkt gejuich bij twintig cent, gezucht bij een ton. Uiteindelijk drukt Donald op de rode knop. Op de schermen verschijnt: €62.000. De notaris roept het bedrag luid, alle lampen springen op rood, gouden confetti dwarrelt neer. Applaus volgt, maar niet oorverdovend.

Dan lijkt de avond voorbij, maar Linda heeft nog een verrassing: de publieksprijs. Een glanzende steelstofzuiger. Een lach golft door de zaal. “Och, wat sil Surhuzum skijn wurde.”

Aan het eind van de dag keren enkele Surhuizumers toch nog met een paar ruggen op zak terug naar het dorp. Over één ding is iedereen het eens: dit was een once in a lifetime-ervaring.

Niek Wassink