450 kilometer fietsen door Rwanda en Uganda voor Amref Health Africa

Soms komt er iets op je pad dat je niet loslaat. Dat gebeurde bij mij toen mijn collega Gouke in 2023 meedeed aan de Africa Classic in Tanzania. Zijn verhalen maakten indruk: het fietsen, het land, de mensen, het doel. En hij zei tegen me: “Dit moet je ook meemaken.” Eerst dacht ik: ja, ja… Maar toen ik me er verder in verdiepte en besefte dat ik in 2025 vijftig mag worden, dacht ik: dit is hét moment voor een bijzondere, sportieve uitdaging.
En zo begon mijn voorbereiding op de Africa Classic 2025: een 8-daagse fietstocht van 450 kilometer door Rwanda en Uganda, met als doel geld inzamelen voor Amref Health Africa. Amref zet zich in voor betere gezondheidszorg in Afrika. Denk aan het opleiden van zorgverleners, toegang tot schoon drinkwater, goede hygiëne en het versterken van de positie van meisjes en vrouwen.
Elke deelnemer aan de tocht moest minimaal € 5.000 aan sponsorgeld inzamelen. De reis- en verblijfskosten betaalden we zelf. Dankzij de steun van velen, ook hier uit het dorp, is het gelukt.
Op 20 juni vertrok ik met drie collega’s naar Kigali, de hoofdstad van Rwanda. Met 59 deelnemers begonnen we aan de tocht door het heuvelachtige landschap, niet voor niets heet Rwanda het land van de duizend heuvels. In totaal maakten we ruim 5000 hoogtemeters.
Slapen deden we in tentjes, douchen in eenvoudige ‘douchetenten’ of in een (in onze ogen) eenvoudige doucheruimte. En de wc? Soms een heus toilet, maar ook gewoon in de natuur of een gat in de grond. Terug naar de basis, geen make-up, geen kam door het haar, geen spiegel. Alleen elke dag zonnebrand en Deet op en maar weer doorfietsen.
Onderweg bezochten we verschillende projecten die Amref ondersteunt. Zo zagen we een handenwasstation dat tijdens corona is gebouwd. Hygiëne is geen vanzelfsprekendheid en schoon water is de basis! Wist je dat diarree doodsoorzaak nummer 2 is bij kinderen onder de vijf jaar?

Ook brachten we een bezoek aan een ziekenhuis waar verloskundigen worden opgeleid. De verhalen van deze vrouwen waren indrukwekkend. Waar wij bij elke bevalling goede zorg hebben, is daar de dichtstbijzijnde hulp soms 100 kilometer verderop. En complicaties? Die zijn vaak fataal, voor moeder én kind.
Op de laatste dag bezochten we een school met het project Heroes, waar kinderen leren over gevoelens en weerbaarheid. En tot slot kwamen we bij een opvanghuis voor vrouwen die slachtoffer zijn van mishandeling of misbruik, een bezoek dat veel indruk maakte.
We fietsten ook door een wildpark, begeleid door rangers met geweren, om ons te beschermen. Onderweg zagen we zebra’s, buffels, apen, springbokken, wilde zwijnen en nog veel meer. En toen we een nacht kampeerden aan het water, bleek dat daar nijlpaarden leefden die ’s nachts aan land kwamen om te grazen. Dat maakte het ’s nachts naar het toilet gaan heel wat spannender dan thuis.
De één-na-laatste dag was nog 93 kilometer fietsen, met al zes dagen fietsen in de benen. Maar ik bleef tegen mezelf zeggen: “Gewoon blijven doortrappen en geniet.” En dat deed ik. Op het moment dat het einde in zicht was gaf dat zo’n goed en onoverwinnelijk gevoel. Als persoon maar ook als groep. We hebben het gewoon gedaan en volbracht!

We eindigden in Entebbe, Uganda, waar we een cheque van maar liefst € 357.713 mochten overhandigen aan Amref Health Africa. Wat een prachtig bedrag en wat een mooie afsluiting van een onvergetelijk avontuur.
Langs deze weg wil ik iedereen hartelijk bedanken die heeft meegeleefd en/of gedoneerd. Tijdens deze reis heb ik met eigen ogen gezien hoe hard de hulp van Amref nodig is en hoe het geld besteed wordt.
Misschien lijkt een donatie soms maar een klein gebaar, maar als we allemaal zo nu en dan iets voor een ander doen, of dat nou hier in de buurt is of aan de andere kant van de wereld, dan zetten we een mooie stap in de goede richting.
Deze reis heeft me weer doen beseffen hoe goed we het hier hebben. Wat betreft zorg, onderwijs en basisvoorzieningen zijn we in Nederland echt bevoorrecht. Iemand zei tegen me: “Je mag blij zijn dat jouw wieg in Nederland stond.” En zo is het precies.
Janette Talstra